11 oktober 2009

State of play


Stel je voor…. Regen, kou en harde wind gieren om je huis.
Je hebt geen zin om de deur uit te gaan. Dus je trek je pantoffels aan, sluit de gordijnen, zet de kachel graadje hoger, en kruip gezellig op de bank met een leuke spannende film. Jaahh gelukkig!! Het echt filmseizoen komt er weer aan!! En dan is deze film toch wel een aanrader.

Deze week rijk ik terug op een film uit mijn archief. Want ondanks de hele rits film die de revue is gepasseerd, was er geen een bij die ik de moeite waard vond om te beschrijven.
State of play met Russell Crowe en Ben Affleck, en Rachel McAdams.

“You’re just seeking the truth. You’re a truth seeker. You can’t help it, that is just who you are

Russell Crowe is op zich al een beruchte acteur met een ruige reputatie. (Hij werd in 2005 veroordeeld voor mishandeling van een hotel bediende). Voeg daar aan toe een bos vette lange haren, een onverzorgde baard en een bierbuik en je hebt de knipte personage om in de rol van Cal McAffrey te kruipen. Een gehaaide, wat slonzige maar zeer goede onderzoeksjournalist voor de krant the Washington Globe.
Cal is al sinds zijn studietijd bevriend met het congreslid Stephen Collens, een man met presidentiële ambities. Die er om bekend staat zijn zegje klaar te hebben. In afwachting van zijn plekje op het witte huis, is de competente jonge politicus voorzitter van een comité die toezicht houd op de militaire uitgiften van de VS.
Totaal onverwacht wordt zijn assistente en minnares blijkt nu, brutaal vermoord. De krant zet zijn beste journalist op de zaak, en er volgt nog een dode. Cal krijgt nu ongevraagd hulp van Della, een hippe weblogger. The beauty en the beast proberen samen de identiteit van de moordenaar te achterhalen. Na steeds dieper graaf en speurwerk komen ze terecht op een doofpotaffaire, die bij uitkomst de hele VS laat schudden. Moeten ze het verhaal publiceren en de echte waarheid achter halen ten koste van alles? Of juist laten voor wat het is..? De hoofdvraag van elke onderzoeksjournalist.

Het is een spannende meeslepende film, waarbij je geacht wordt mee te denken. De uitkomst veranderd meerdere malen en weet daarom de kijker steeds in spanning te laten.

Eveneens bewijst de film maar weer wat de kracht is van bloggen is. Natuurlijk zijn er puntjes in de film waarbij je, je vraagtekens zet. Zo zijn bepaalde scènes een beetje afgeraffeld, en zouden sommige dialogen beter kunnen. Maar het is wel weer een film, waar je nog enige tijd over kan nadenken of debatteren.

trailer:

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor uw reactie op de filmkijker